Elmada acı benek neden oluşur?
Elmada acı benek, kabuk altında küçük kahverengi, mantarımsı alanlar oluşturan fizyolojik bir bozukluktur. Meyvedeki kalsiyum dengesiyle ilişkilidir; fakat görülmesi toprağın mutlaka kalsiyumsuz olduğunu veya ağacın bulaşıcı hastalık taşıdığını göstermez.
Belirtiyi ve mineral dengesini anlamak
1. Kabuk altındaki mantarımsı lekeler Meyve yüzeyinde küçük çökük noktalar görülebilir; kesitte kabuğun altında kahverengi, kuru ve mantarımsı dokular bulunabilir. Belirtiler hasattan önce veya depolama sırasında belirginleşebilir. Dolu izleri, böcek delikleri ve çürüklüklerle karıştırılabileceğinden tek leke yeterli değildir. Birkaç meyveyi ve iç doku desenini birlikte inceleyin. Acı benek bir tanı adı olduğu için, meyveyi tadıp acılığına göre hastalık seçmeye çalışmak doğru bir değerlendirme yöntemi değildir. 2. Kalsiyumun meyveye ulaşması Toprakta kalsiyum bulunması, meyvenin bütün dokularına yeterince ulaştığını garanti etmez. Su hareketi, meyvenin gelişimi ve ağacın farklı organları arasındaki dağılım önemlidir. Bu nedenle yalnızca toprağa kireç eklemek her acı benek sorununu çözmez. Üstelik toprağın pH değeri uygunsa gereksiz kireçleme başka besinlerin alımını zorlaştırabilir. Gerekli değerlendirme toprak, yaprak ve gerektiğinde meyve mineral analizlerini ayrı amaçlarla kullanmalıdır; bu analizler birbirinin doğrudan yerine geçmez. 3. Çeşit ve ürün yükü ilişkisi Honeycrisp gibi bazı çeşitler bu bozukluğa özellikle yatkındır. Aşırı iri meyve, hafif ürün yükü ve güçlü vejetatif büyüme bazı koşullarda riski artırabilir. Anaç ve ağacın yaşı da büyüme dengesi üzerinden sonucu etkileyebilir. Komşunun farklı çeşidinde sorun bulunmaması kendi ağacınızın yanlış bakıldığını kanıtlamaz. Bir yılda az meyve tutan ağacın kalan meyvelerini çok gübreyle büyütmeye çalışmak, dengeli kalite yönetimiyle aynı şey değildir; yerel çeşit deneyimi önemlidir.
Bahçe ve depoda kaybı azaltmak
4. Dengeli sulama ve besleme Uzun kuraklık dönemleri ve ardından aşırı büyümeyi teşvik eden koşullar birlikte değerlendirilmelidir. Sulamayı kök bölgesi nemi, toprak ve mevsime göre ayarlayın. Aşırı azot, potasyum veya magnezyum uygulamalarından kaçınmak gerekebilir; karar analiz ve mevcut besleme kaydına dayanmalıdır. Her ağaca aynı ürün veya doz uygulanmaz. Ağacı tamamen susuz bırakmak da çözüm değildir. Amaç tek bir minerali mümkün olduğunca yükseltmek yerine ağacın büyümesiyle meyvenin mineral dengesini birlikte yönetmektir. 5. Hasat olgunluğu ve saklama Çok erken veya uygunsuz zamanda hasat, çeşide özgü depolama sorunlarını etkileyebilir. Meyvenin yalnızca kırmızı rengine bakarak karar vermek yerine yerel olgunluk ölçütleri kullanılmalıdır. Acı benek depoda ortaya çıkabileceği için başlangıçta sağlam görünen bir parti tamamen risksiz sayılmaz. Riskli çeşitlerin ticari saklama programı sıcaklık ve başka bozukluklarla olan dengeleri içerir; başka çeşidin programı doğrudan kopyalanmamalıdır. Evde meyveyi düzenli kontrol etmek ve bozulmuş örnekleri ayırmak temel bir önlemdir. 6. Koruyucu programın sınırları Meyveye yönelik kalsiyum programları bazı üretim koşullarında kaybı azaltabilir; mevcut kahverengi doku yeniden sağlıklı hale gelmez. Kullanılacak ürün, uygulama dönemi ve güvenli kullanım yerel teknik öneriye dayanmalıdır; gübre tuzlarını evde gelişigüzel karıştırıp meyveye püskürtmeyin. Tekrarlayan sorunda çeşit, anaç, ürün yükü, sulama ve analiz birlikte gözden geçirilir. Sezon sonunda etkilenen meyve oranını depolama süresiyle beraber kaydetmek, yalnızca ilk hasat günündeki görünümden daha güvenilir sonuç verir.