Kıtaların hareket ettiği nasıl anlaşıldı?
Kıtaların hareketi fikri, kıyıların benzerliğinden daha güçlü olan fosil, kaya, iklim ve okyanus tabanı kanıtlarının birleşmesiyle kabul edildi.
Oluşum süreci ve coğrafi işleyiş
Bugün ayrı kıtalarda bulunan aynı yaşlı kaya kuşakları ve aynı kara canlılarına ait fosiller geçmişteki bağlantıları gösterdi. Günümüz tropik bölgelerindeki buzul çizikleri ile soğuk bölgelerdeki eski kömür yatakları, kıtaların farklı enlemlerde bulunduğunu düşündürdü. Alfred Wegener bu kanıtları kıta kayması altında topladı, fakat hareket mekanizmasını yeterince açıklayamadığı için görüş uzun süre tartışıldı.
Mekânsal sonuçlar, ölçüm ve yönetim
1950 ve 1960'larda okyanus sırtları, simetrik manyetik şeritler, gençleşen-deniz tabanı yaşları ve derin deniz hendekleri keşfedildi. Deprem odaklarının dalan levha boyunca dizilmesi, deniz tabanı yayılmasıyla kıta hareketini tek sistemde birleştirdi. Günümüzde GPS istasyonları levha hızlarını doğrudan milimetre duyarlığında ölçer; böylece hareket hem jeolojik kayıtlarda hem gerçek zamanda izlenir.