Taklitçilik hayvanları nasıl korur?
Taklitçilik, bir canlının başka bir türün ya da çevresel nesnenin görünüş, ses, koku veya davranışına benzemesidir.
Biyolojik mekanizma ve evrimsel açıklama
Batesçi taklitçilikte zararsız tür, savunmalı türün uyarı işaretine benzer; yırtıcı kötü deneyimini taklitçiye de genelleyebilir. Müllerci taklitçilikte birden çok savunmalı tür ortak işaret kullanarak öğrenmeyi paylaşır. Saldırgan taklitçilikte avcı veya parazit, avın güvenli saydığı sinyali kullanır. Bu sınıflar her örneği kusursuz açıklamayabilir. Biyolojik özellikler amaç edinerek oluşmaz; kalıtsal çeşitlilik ve doğal seçilim, belirli çevrede üreme başarısını etkileyen özelliklerin sıklığını kuşaklar boyunca değiştirebilir. Benzer sonuçlar farklı mekanizmalarla gelişebilir. Bir özelliğin maliyeti ve yararı çevreye göre değişir.
Örnekler, sınırlar ve araştırma yöntemleri
Taklitçinin başarısı modelin bolluğuna, yırtıcının öğrenmesine ve yerel görsel ortama bağlıdır. Zararsız taklitçi çok artarsa işaretin güvenilirliği azalabilir. Araştırmacılar renk ölçümü, avcı tepkisi ve coğrafi dağılımı birleştirerek benzerliğin insan gözü için değil ilgili hayvanın duyusuna göre etkili olup olmadığını sınar. Araştırmacılar karşılaştırmalı anatomi, davranış gözlemi, deney, genetik ve izleme verilerini birlikte kullanır. Tek bir çarpıcı örnek evrensel kural sayılmaz; alternatif açıklamalar sınanır. Hayvan refahı, izinler ve çevreye en az müdahale araştırma tasarımının parçasıdır.