Sanal makine nedir?
Sanal makine, fiziksel bir bilgisayarın işlemci, bellek, disk ve ağ kaynaklarını yazılım aracılığıyla kullanarak ayrı bir bilgisayar gibi çalışan ortamdır. Kendi işletim sistemini ve uygulamalarını çalıştırabilir. Tek bir fiziksel sunucuda birden fazla sanal makine bulunabilir.
Sanallaştırma nasıl çalışır?
Hipervizör adı verilen katman fiziksel kaynakları sanal makinelere dağıtır ve birbirlerinden ayrılmalarını sağlar. Konuk işletim sistemi kendisine sunulan sanal donanımı kullanırken fiziksel makine ana bilgisayar görevini görür. Her sanal makineye belirli miktarda bellek, sanal işlemci ve disk alanı ayrılabilir. Kaynakların toplam kapasiteden fazla vaat edilmesi, aynı anda yoğun kullanım başladığında yavaşlamaya yol açabilir. Sanal disk çoğunlukla bir dosya veya depolama birimi üzerinde tutulur. Anlık görüntü, belirli andaki duruma dönmeyi kolaylaştırır; ancak aynı depolama sistemindeki bir anlık görüntü bağımsız yedek yerine geçmez. Fiziksel disk arızası veya yetkisiz silme ikisini birden etkileyebilir.
Kullanım alanları ve yönetim
Sanal makineler eski uygulamaları çalıştırma, farklı işletim sistemlerini deneme, eğitim laboratuvarı kurma ve sunucu kaynaklarını paylaşma amacıyla kullanılır. Örneğin geliştirici, ana bilgisayarındaki ayarları değiştirmeden ayrı bir Linux ortamında yazılımını sınayabilir. Bununla birlikte sanal makine kendiliğinden güvenli değildir: konuk işletim sistemi güncellenmeli, ağ erişimi sınırlandırılmalı ve yedeklerin geri yüklenmesi denenmelidir. Zararlı yazılım testleri özel izolasyon gerektirir; paylaşılan klasörler ve ağ köprüleri istenmeyen erişim oluşturabilir. Konteynerlerden farklı olarak sanal makineler genellikle ayrı işletim sistemi çekirdekleri çalıştırır. Bu ayrım esneklik sağlar, fakat bellek ve açılış süresi maliyetini artırabilir.