Evcil tavşan ne yemeli? Saman, yeşillik ve pelet dengesi nasıl kurulur?
Evcil tavşanın günlük beslenmesinin temeli sürekli erişebildiği temiz, kaliteli ot samanı veya uygun taze ottur; pelet dolu bir kap bunun yerini tutmaz. RSPCA'nın yetişkin tavşanlar için açıkladığı yaklaşık yüzde 85 ot ve saman, yüzde 10 güvenli yapraklı yeşillik ve yüzde 5 pelet dağılımı, tabağı gram gram hesaplamak için bir reçete değil, öncelik sırasını gösteren bir çerçevedir. Lifli otun uzun süre çiğnenmesi dişlerin aşınmasına ve bağırsak hareketine yardımcı olur. Yıkanmış güvenli yeşillikler çeşitlilik sağlar; ölçülü, yüksek lifli tavşan peleti ise tamamlayıcıdır. Temiz içme suyu her zaman bulunmalıdır. Havuç, meyve ve paketli şekerli ödüller ana öğün değildir. Yavru, gebe, emziren, yaşlı, zayıf veya hasta tavşanın gereksinimleri farklı olabilir; bu hayvanlar için yetişkin tavşan şemasını kendiliğinden uygulamak yerine tavşanlarla çalışan bir veterinere danışın. Yeni bir gıdaya geçişi yavaş yapmak, iştahı ve dışkıyı izlemek önemlidir. Yemeyi bırakan veya belirgin biçimde daha az dışkılayan tavşan için evde bekleyip yalnız başka yem denemek güvenli değildir; veterinerle hemen iletişim kurun.
Günlük tabanı kurmak: ot, yeşillik ve ölçülü pelet
1. Samanı sınırsız erişilebilir ana besin yapın Kokuşmuş, küflü veya çok tozlu samanı ayırın; temiz, hoş kokulu ot samanını gün boyu erişilebilir tutun. RSPCA en az tavşanın gövdesi büyüklüğünde taze saman demetini günlük pratik bir kontrol olarak önerir; bu miktar, gün içinde yeniden koymaya gerek kalmayacağı anlamına gelmez. Samanı temiz tutan bir yemlik ve tavşanın doğal arama davranışını destekleyen güvenli bir yerleştirme birlikte kullanılabilir. Tavşan samanı reddediyorsa onu aç bırakıp alışmasını beklemeyin. Ağız veya diş ağrısı gibi nedenler çiğnemeyi zorlaştırabilir; veteriner değerlendirmesinden sonra saman türü ya da sunumunu değiştirmeyi deneyin. Lifli ana besinin azalması, yalnız seçici damak tadı diye geçiştirilmemelidir. 2. Yapraklı yeşillikleri tanıyarak ve kademeli sunun Yıkanmış, tavşana güvenli olduğu doğrulanmış yaprak ve otlar günlük beslenmenin daha küçük ama önemli parçasıdır. Çeşitlilik, tek bir bitkiye yüklenmeyi önler; yine de her yeni yeşilliği az miktarla tanıtıp iştah ve dışkı değişimini gözleyin. Bahçeden koparılan türü kesin olarak tanımıyorsanız vermeyin. Yol kenarı, ilaçlanmış çim veya başka hayvanların kirletebildiği alanlardan toplanan bitkiler de risk taşır. Çim biçme makinesinden çıkan kırpıntıları taze ot yerine koymayın: hızla bozulabilirler. Güvenli bitki listesi bile böbrek, idrar yolu veya başka özel hastalığı olan tavşan için kişisel diyet planının yerini tutmaz. 3. Peleti tamamlayıcı olarak ölçün Tek tip, yüksek lifli tavşan peletini küçük ve ölçülü günlük pay olarak düşünün; kabı her boşaldığında doldurmak saman tüketimini azaltabilir. Renkli müsli karışımlarında hayvan sevdiği parçaları seçip geri kalanını bırakabilir; RSPCA bunları diş ve sindirim sorunları nedeniyle önermez. Pelet paketinin önerisini, tavşanın ağırlığını ve gerçek saman tüketimini birlikte değerlendirin. Örneğin iki tavşan aynı kiloda olsa da biri büyüme döneminde, diğeri hareketsiz yetişkinse aynı payı otomatik vermek uygun değildir. Kilo değişimi, gebelik veya hastalık durumunda porsiyon kararını veterinerle gözden geçirin; burada bireysel gram dozu verilmez.
Ödül, su, geçiş ve tehlike işaretleri
4. Su ve ödülü ana besinden ayrı düşünün Temiz suya kesintisiz erişim sağlayın; ağır bir kap kullanıyorsanız devrilmesini, suluk kullanıyorsanız ucunun tıkanmasını her gün denetleyin. Kabı temizleyip suyu yenileyin; yazın yosunlaşma, kışın donma olasılığını kontrol edin. Havuç bir sebze olsa da tavşan için samanın yerini almaz; meyve ve kök sebzeleri küçük, seyrek ödüller olarak ele alın. Şekerli ticari atıştırmalıkları sıradan bir günlük öğüne dönüştürmeyin. Ödülü yiyecek arama oyununun parçası yapacaksanız günlük paydan ayırın; ayrı verilmiş ek bir pelet avucunu görünmez kalori saymayın. 5. Yem değişimini haftalara yayarak izleyin Müsli karışımından tek tip pelete veya farklı bir samana geçerken eski ve yeni yemi kademeli değiştirin. PDSA, ani değişiklik yerine genellikle iki ila dört haftalık yavaş geçiş anlatır; hassas ya da hasta tavşanda takvimi veteriner belirlemelidir. Her sabah ve akşam saman tüketimi, su içme, hareket, yuvarlak sert dışkıların miktarı ve görünümü için kısa bir gözlem yapın. Tavşanlar ayrıca doğrudan yedikleri yumuşak çekum dışkısı üretir; bunu normal sert dışkıyla karıştırmayın. Sürekli yerde kalan yapışkan çekum dışkısı, kirli arka bölge veya dışkı boyutunda belirgin küçülme varsa sağlık değerlendirmesi isteyin. 6. İştahsızlığı acil uyarı sayın Tavşan normalde sık aralıklarla yer. Samanı ve sevdiği yiyeceği birden reddetmesi, azalan dışkı, bitkinlik veya ağrı belirtisi mide-bağırsak hareketinin yavaşlaması ya da başka ciddi bir sorunla ilişkili olabilir. PDSA ve VCA, yemeyi bırakan tavşan için hemen veterinerle görüşülmesini söyler. İnternetten ilaç, şırıngayla besleme veya rastgele doz uygulamaya girişmeyin; altta yatan neden ve uygun müdahale muayeneyle belirlenir. Evde tutulacak basit kayıt, ne zaman son kez yediği, içtiği ve dışkıladığı ile son yem değişikliğidir. Bu bilgi veteriner için yararlıdır, fakat muayenenin yerini almaz. Beslenme önerileri genel eğitim amaçlıdır; yaşa, vücut durumuna ve hastalığa göre bireyselleştirilmelidir.